Een klein eerbetoon aan Georges Arzelier
In Frankrijk zijn talloze straten en pleinen vernoemd naar beroemde leiders uit de beide wereldoorlogen: Georges Clemenceau, Ferdinand Foch, Charles de Gaulle. Mannen die geschiedenis schreven en nationale symbolen werden.
Onze weg draagt de naam van Georges Arzelier. Geen generaal, geen politicus, maar een gewone jongen uit Chomérac, die sneuvelde in de Eerste Wereldoorlog. Bijna niemand kent zijn naam. Daarom hier zijn verhaal, als klein eerbetoon aan Georges, en aan de miljoenen andere jonge mannen die tussen 1914 en 1918 roemloos omkwamen.
Georges werd op 22 mei 1897 geboren in Chomérac als zoon van Ledoïs Gustave en Clémentine Arzelier en groeide op in het dorp. In de zomer van 1914 raakte Frankrijk betrokken bij de Eerste Wereldoorlog. Georges kreeg waarschijnlijk weinig mee van de bloedige loopgravenoorlog in het noorden die zich in de jaren daarna ontvouwde. Tot hij begin 1917 naar het front vertrok.
In dat voorjaar kwam hij als soldaat van het 21e regiment al snel terecht in de hel: het Offensief van Nivelle. Bedenker van deze Franse aanval was generaal Robert Nivelle, die een snelle doorbraak van de Duitse linies wilde forceren aan het Westfront. Centrum van het te veroveren gebied was de Chemin des Dames, een 25 kilometer lange weg tussen Reims en Sissons, die over een heuvelrug evenwijdig met de rivier Aisne van oost naar west loopt. Deze weg was al tweeënhalf jaar in Duitse handen en vormde een natuurlijke verdedigingslijn.
Nivelle beloofde een beslissende overwinning binnen 48 uur. Het liep helemaal anders. Omdat de generaal loslippig was geweest, wist zo’n beetje iedereen dat er een aanval zou komen. Oók de Duitsers, die hun voorzorgen hadden genomen.
Het offensief begon op 16 april om 6 uur ‘s morgens. Na een uur was het eigenlijk al gedaan voor de Fransen.
Werkelijk alles liep fout. Om te beginnen moesten de Franse troepen van de Aisne naar de Chemin des Dames klauteren. Tijdens de klim werden ze massaal beschoten. Ook het weer zat tegen. Regen veranderde de toch al aan gort geschoten helling in een zompige modderpoel. Steeds weer nieuwe troepen probeerden zich omhoog te worstelen, de dood tegemoet. Pas na vijf dagen blies Nivelle de bestormingen af. Er waren 120.000 Franse doden en gewonden te betreuren.
De gevechten zouden nog een half jaar duren. Begin mei werd er zwaar gevochten bij het strategisch gelegen Vauxaillon.
Hier raakte Georges op 11 mei ernstig gewond. Drie dagen later overleed hij in Veldhospitaal 237.
Mort pour la France, zoals het hier heet. Op 22 mei 1917 zou hij 20 zijn geworden.
Hij ligt begraven op de algemene begraafplaats in Chomérac.
Dit is onze eigen website met de scherpste prijs. Klik hier voor onze accommodaties of stel ons persoonlijk een vraag.
