Een klein eerbetoon aan Georges Arzelier
George Clemenceau leidde Frankrijk aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Ferdinand Foch was opperbevelhebber van de geallieerden in 1918. Charles de Gaulle weigerde in 1940, na de nederlaag tegen Duitsland, de capitulatie te ondertekenen en groeide uit tot symbool van verzet en nationale eer. Mannen die het verschil maakten in beide wereldoorlogen. Daarom zijn er in dit land waanzinnig veel rues, avenues en places die hun naam dragen.
Georges Arzelier, naar wie onze weg is vernoemd, streed óók mee in de Eerste Wereldoorlog. Alleen: hem kent niemand. Daarom vertel ik hier zijn verhaal. Als klein eerbetoon aan Georges, maar ook aan de miljoenen andere Franse en Duitse jongens en mannen die net als hij tussen 1914 en 1918 op gruwelijke wijze roemloos ten onder gingen.
Georges werd op 22 mei 1897 geboren in Chomérac als zoon van Ledoïs Gustave en Clémentine Arzelier en groeide op in het dorp. In de zomer van 1914 raakte Frankrijk betrokken bij de Eerste Wereldoorlog. Van de bloedige loopgravenoorlog in het noorden die zich daarna ontvouwde kreeg Georges waarschijnlijk weinig mee. Tot hij begin 1917 naar het front vertrok.
In dat voorjaar kwam hij als soldaat van het 21e regiment al snel terecht in de hel: het Offensief van Nivelle. Bedenker van deze Franse aanval was generaal Robert Nivelle, die een snelle doorbraak van de Duitse linies wilde forceren aan het Westfront. Centrum van het te veroveren gebied was de Chemin des Dames, een 25 kilometer lange weg tussen Reims en Sissons, die over een heuvelrug evenwijdig met de rivier de Aisne van oost naar west loopt. Deze weg was al tweeënhalf jaar in Duitse handen en vormde een natuurlijke verdedigingslijn.
Nivelle beloofde een beslissende overwinning binnen 48 uur, maar dat liep helemaal anders. Omdat de generaal loslippig was geweest, wist zo’n beetje iedereen dat er een aanval zou komen. Oók de Duitsers, die hun voorzorgen hadden genomen.
Het offensief begon op 16 april om 6 uur ‘s morgens. Na een uur was het eigenlijk al gedaan voor de Fransen.
Alles liep fout. Om te beginnen moesten de Franse troepen van de Aisne naar de Chemin des Dames klauteren. Tijdens de klim werden ze massaal beschoten. Het weer zat ook tegen. Regen veranderde de toch al aan gort geschoten helling in een zompige modderpoel. Steeds weer nieuwe troepen probeerden zich omhoog te worstelden, de dood tegemoet. Pas na vijf dagen blies Nivelle de bestormingen af. Er waren 120.000 Franse doden en gewonden te betreuren.
De gevechten zouden nog een half jaar duren. Begin mei werd er zwaar gevochten bij het strategisch gelegen Vauxaillon. Hier raakte Georges op 11 mei ernstig gewond. Drie dagen later overleed hij in Veldhospitaal 237.
Mort pour la France, zoals het hier heet. Op 22 mei zou hij 20 zijn geworden.
Hij ligt begraven op de algemene begraafplaats in Chomérac.
This is our own website with the best price. Click here for our accommodations or ask us your question.
